Επίσκεψη σε ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης

Ομάδα του project, επισκέφτηκε έναν απ'τους δημοφιλέστερους ραδιοφωνικούς σταθμούς της πόλης, τον Paradise 90.3 . Ο Στεφανος Στεφανόπουλος μας μίλησε για το ραδιόφωνο στην Ξάνθη, το δικό του σταθμό, τις προσωπικές του ραδιοφωνικές εμπειρίες (πάνω από 25 χρόνια), μας μύησε στα μυστικά παραγωγής εκπομπών, μας περιέγραψε τις δυσκολίες στη διαχείριση ενός σταθμού στο σήμερα και έλυσε πολλές απορίες για διάφορα θέματα του ραδιοφώνου. Ήταν ένα δίωρο διαφορετικό και ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Τον ευχαριστούμε για τη φιλοξενία!


Εδώ μπορείτε να ακούσετε και ένα απόσπασμα 
απ'τη "συνέντευξη"- συζήτηση που είχαμε.

"Μικρόφωνο στα γήπεδα"

• 

Οι Κυριακές για όσους  αγαπάμε το ποδόσφαιρο δεν ήταν πάντα ίδιες. Στις αρχές της δεκαετίας του’90 δεν υπήρχε ίντερνετ,ούτε καλωδιακή τηλεόραση που να πληρώνει τις ομάδες για να εξασφαλίσει τα δικαιώματα τηλεοπτικής κάλυψης των αγώνων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα όλα τα παιχνίδια της τότε Α’Εθνικής να ξεκινούν την ίδια ώρα και ο μοναδικός τρόπος  για να ενημερωθείς για την εξέλιξη τους είναι το ραδιόφωνο.

Ακουστικό τρέιλερ της τότες εκπομπής:  https://soundcloud.com/contragr

Εκείνη την εποχή η φράση”Αθλητικό Ραδιόφωνο” ήταν ταυτισμένη με την “ΕΡΑ ΣΠΟΡ”,αφού δεν υπήρχε κάποιος άλλος σταθμός αμιγώς αθλητικός και ενημέρωση για την εξέλιξη των αγώνων είχε όνομα “Μικρόφωνο στα γήπεδα”.Όποτε,είτε ήσουν λάτρης του Ελληνικού - και όχι μόνο -ποδοσφαίρου,είτε ήσουν παίκτης του ΠΡΟ-ΠΟ ή και τα δύο ,άκουγες ευλαβικά την συγκεκριμένη εκπομπή για να ενημερωθείς.

Η Πρώτη εκπομπή βγήκε στην φόρα στις 3 Μαΐου του 1983 και δούλευαν έξι μήνες νωρίτερα για να φτιάξουνε το σήμα και να σχεδιάσουν το πρόγραμμα. Η Πρώτη συντονιστές ήταν ο Ηρακλής Κοτζιάς και ο Κώστας Μοτσής της εκπομπής “Ραδιόφωνο στα γήπεδα”. Οι δυο τους συντόνιζαν μέχρι το 1999 όταν ως κεντρικός παρουσιαστής ανέλαβε ο Σήφης Βοτζάκης.

Ερωτηματολόγια(εφήβων)

Αποτελέσματα από το ερωτηματολόγιο που απευθύνεται στους εφήβους.

Εκπομπή στο European School Radio

Την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου, το European School Radio (το μεγαλύτερο διαδικτυακό μαθητικό ραδιόφωνο) φιλοξένησε το Project της Β Λυκείου "Ελληνικό Ραδιόφωνο - Πορεία στο Χρόνο" για μια εκπομπή διάρκειας μίας ώρας.
Η εκπομπή είναι ένα αφιέρωμα στην πρώτη περίοδο του ελληνικού ραδιοφώνου απ΄το ξεκίνημά του το 1923 μέχρι και την περίοδο του Τρίτου Προγράμματος του Μάνου Χατζιδάκι (αρχές δεκαετίας του 1980). Περιέχει ενότητες για:

• Τον πρώτο Έλληνα που έφερε το ραδιόφωνο στη χώρα μας
• Τα πρώτα χρόνια του κρατικού ραδιοφώνου (1938) με το χαρακτηριστικό μουσικό σήμα
• Το ραδιοφωνικό πολεμικό ανακοινωθέν
• Την ακμή του ραδιφώνου (1951-1967)
• Το θέατρο στο ραδιόφωνο
• Ιστορικά ραδιοφωνικά σήριαλ
• Διάσημες εκπομπές όπως η "Θεία Λένα"
• Το πειρατικό ραδιόφωνο
• Τον παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό που έγραψε ιστορία "Εδώ Πολυτεχνείο"
• Το Τρίτο Πρόγραμμα επί Μάνου Χατζιδάκι
• Την εμβληματική εκπομπή "Εδώ Λιλιπούπολη"

Για την εκπομπή δούλεψαν οι μαθητές της Β Λυκείου:
Φένια Κουτάκη, Βάγια Καλέτσιου, Ευαγγελία Κυριαζοπούλου, Χρύσα Ζευγά, Ντάλια Ζεϊμπέκ, Ιάσονας Σασσάνης, Ηρακλής Δερμεντζίδης, Βασίλης Ζιτσένκο

Ακούστε την εκπομπή

Γιάννης Πετρίδης

Ο Γιάννης Πετρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του 1940, και είναι ένας από τους παλαιότερους μουσικούς παραγωγούς στην Ελλάδα.

Το 1975 ξεκίνησε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή ‘’Ποπ Club’’ όπου αργότερα μετονομάστηκε σε ‘’από τις 4 στις 5’’ και κατάφερε να μείνει στον αέρα για 39 χρόνια στην ίδια συχνότητα, από Δευτέρα έως Παρασκευή από τις 4 έως τις 5 το απόγευμα, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως η μακροβιότερη καθημερινή μουσική εκπομπή όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

Έχει πάρει συνεντεύξεις από πολλούς γνωστούς Έλληνες αλλά και ξένους καλλιτέχνες στην εκπομπή του από τις 4 στις 5, όπως ο David Byrne, οι Dire Straits, ο John Barry, ο Ennio Morricone, ο Joe Cocker, ο Nick Cave, οι Roxy Music, ο Rory Gallagher και πολλοί άλλοι.

Το 1978 δημιούργησε μαζί με τον Κώστα Ζουγρή το περιοδικό ΠΟΠ & ΡΟΚ που αφορούσε όλες τις μουσικές εξελίξεις της ξένης κυρίως μουσικής μέχρι το 1998 όπου και αποχώρησε.

Έχει συνεργασθεί κατά καιρούς με μεγάλες Ελληνικές εφημερίδες, όπως η Μεσημβρινή, η Ελευθεροτυπία και το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στην πρώτη του μορφή.

Διετέλεσε διευθυντής της Virgin Ελλάδας για 22 περίπου χρόνια. Έτσι είχε την ευκαιρία να γνωρίσει ακόμα περισσότερους καλλιτέχνες όπως τον Έλτον Τζον, Ρομπέρτα Φλαγκ, Λεντ Ζέπελιν, Τζορτζ Μάικλ, Τζάνετ Τζάκσον, κ.α.

Είναι συγγραφέας μαζί με τον Κώστα Ζουγρή 6 βιβλίων, “Τα τραγούδια του αιώνα”, “Τα άλμπουμ του αιώνα”, “Γιάννης Πετρίδης 30 χρόνια απογεύματα στην ΕΡΤ”, “Soundtracks ο ήχος της οθόνης” και “Από την κλασική στην Ροκ” τα οποία περιλαμβάνουν την μουσική ιστορία των τελευταίων 100 ετών.

Το 2006 είχε ξεκινήσει νέα συνεργασία με το Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, κάθε απόγευμα στις 5 όπου έπαιζε τις μουσικές του επιλογές συνδυασμένες με την κλασική μουσική. Στην συνέχεια στην τρέχουσα δεκαετία η δεύτερη αυτή εκπομπή μεταφέρθηκε στο πρόγραμμα του KOSMOS.

Το 2009 η σκηνοθέτης Νικόλ Αλεξανδροπούλου γύρισε το ντοκιμαντέρ Once In A Lifetime, που αναφέρεται στην καριέρα του.

Είναι κάτοχος μίας από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές μουσικές συλλογές στον κόσμο και οι γνώσεις του καλύπτουν πολλά μουσικά είδη καθώς έχει αφιερώσει την ζωή του στην μουσική καταφέρνοντας να αποκτήσει δικαίωμα ψήφου στο Rock and Roll Hall Of Fame.

Το σήμα του "τσοπανάκου"

Ήταν 21 Μαΐου του 1938, στις 9:28 το βράδυ, όταν ακούστηκε πρώτη φορά στον αέρα η φράση «Εδώ Αθήναι» από το κρατικό ραδιόφωνο!

 Από την πρώτη κιόλας εκπομπή του Σταθμού Αθηνών χρησιμοποιήθηκε το σήμα του "τσοπανάκου", μια ειδική σύνθεση με φλογέρα και κουδούνια, εξαιρετικά χαρακτηριστική και συνυφασμένη με την Ελληνική Ραδιοφωνία έως και σήμερα. 
Εμπνευστής του σήματος, που προέρχεται από το δημοτικό τραγούδι «Τσοπανάκος ήμουνα, προβατάκια φύλαγα», φέρεται ο μουσικός και δεξιοτέχνης του κλαρίνου Νίκος Ρέλλιας, που γεννήθηκε το 1892 στην Γκούρα Κορινθίας. Σύμφωνα με ένα ΒιΒλιαράκι-αφιέρωμα που κυκλοφόρησε ο Γιάννης Μπαλαφούτας το 1993, ο ίδιος ο Ν. Ρέλλιας διηγείται:
"Ήταν τότε, το 1936, που 'πρεπε να βρεθεί το σήμα της Ραδιοφωνίας. Το σήμα της Εθνικής μας Ραδιοφωνίας, που να συγκινούσε ιδιαίτερα τους ξενιτεμένους. 
Ο διευθυντής Γίτσας Κυριακής, ο Καλομοίρης, ο Λυκούδης, ο Σπυρόπουλος και άλλοι μουσικοί συζητούσαμε το καυτό αυτό θέμα. Πολλά ειπώθηκαν και πολλά ξεχώρισαν, όπως το τραγούδι «Ένα καράβι από τη Χιο», κ.λπ. Εμένα κανένα δεν με γέμιζε από αυτά, γι' αυτό λέω: Μου αφήνετε εμένα να το φτιάξω; Μου το ανέθεσαν. .. Τρέχω στο Μοναστηράκι και αγοράζω μια σειρά τροκάνια. Βρίσκω το φλάουτο, το τονίζω στο ΣΟΛ, κάνουμε δυο-τρεις πρόβες και το παρουσιάσαμε...". 
Ο τραγουδοποιός - συνθέτης Τάκης Μωράκης διασκεύασε το δημοτικό τραγούδι «Τσοπανάκος ήμουνα», που χρησιμοποιήθηκε ως σήμα της νεοσύστατης τότε Ελληνικής Ραδιοφωνίας. 

Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά, ο ήχος των αυθεντικών κουδουνιών του "τσοπανάκου" έρχεται να ξυπνήσει μνήμες, μέσα από τη συγκινητική ιστορία που αποκάλυψε ο επί χρόνια "φύλακας" τους στη Διεύθυνση Μουσείου-Αρχείου της ΕΡΤ. 

Ο Διονύσιος Ολιβιέρης επικοινώνησε με τους ανθρώπους της ΕΡΤ και εξέφρασε την επιθυμία να τους παραδώσει τα τρία ιστορικά κουδούνια, χάρη στα οποία δημιουργήθηκε το σήμα του ΕΙΡ. 

Εξηγώντας πώς έφτασαν στα χέρια του, γυρίζει τον χρόνο πίσω στον σκληρό Απρίλη του '41. 

 "Λίγο πριν από την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα, ένας εργαζόμενος του Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών ζήτησε από τον στενό οικογενειακό μας φίλο Σωτήρη Μαρκέτο να φυλάξει στο σπίτι του τα τρία αυτά κουδούνια, διότι δεν έπρεπε να πέσουν στα χέρια των κατακτητών. Εκείνος θα έφευγε στη Μέση Ανατολή. Δεν ενθυμούμαι εάν μου είχε αναφέρει το όνομα του και τι απέγινε. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, ο Σωτήρης Μαρκέτος με παρακάλεσε να δεχθώ ορισμένα από τα έπιπλα και αντικείμενα που αγαπούσε, διότι προτίμησε να συνεχίσει τη ζωή του σε οίκο ευγηρίας. 
Ανάμεσα στα μικροαντικείμενα ήταν και τα τρία κουδούνια, την ιστορία των οποίων μου διηγήθηκε. Εγώ τα διατήρησα με πολλή αγάπη, ξέροντας ότι πρόκειται για ένα κομμάτι της ιστορίας του τόπου μας. Είχα όμως πάντα μια σκέψη, ότι η θέση τους θα έπρεπε να είναι σε κάποιο μουσείο. Τώρα που έμαθα ότι η ΕΡΤ κάνει μια πραγματική προσπάθεια να διατηρήσει τις μνήμες του παρελθόντος, αισθάνομαι ιδιαίτερα ευτυχής που αυτά τα απλά κουδουνάκια επιστρέφουν μετά από τόσα χρόνια στον χώρο τους".

Πηγή: Ραδιοτηλεόραση

ert-proini-enimerosi.blogspot.gr 

Γιώργος Πολυχρονίου

Ο Γιώργος Πολυχρονίου είναι Έλληνας παρουσιαστής, μουσικόφιλος ραδιοφωνικός παραγωγός, δημοσιογράφος και συλλέκτης δίσκων. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό παρουσιάζοντας το τηλεπαιχνίδι "Ο Τροχός της Τύχης" στον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 από το 1990 έως και το 1992, έχοντας ως βοηθό του την Κρίστα Σταματοπούλου. Παρουσίαζε επίσης το τηλεπαιχνίδι Mega Βanca απο το 1992 έως το 1994, έχοντας ως βοηθό την πρωτοεμφανιζόμενη (η οποία έκανε και το τηλεοπτικό της ντεμπούτο) Ελένη Μενεγάκη. Άλλες του δουλειές ήσαν τα λιγότερο γνωστά σόου "Ρίσκο", "Πολύ καλημέρα σας" (Mega), ενώ εμφανίστηκε με έναν χαρακτηριστικό ρόλο, στο σίριαλ "Η ζωή ενάμιση χιλιάρικο" (1995). Θεωρείται γνώστης των μουσικών θεμάτων, ενώ παλαιότερα είχε ασχοληθεί και με ραδιοφωνικές μεταδόσεις ποδοσφαιρικών αγώνων. Υπήρξε κατά το παρελθόν σύζυγος της ραδιοφωνικής παραγωγού Μάγκυς Χαραλαμπίδου.

Πηγές: el.wikipedia.org 

http://www.ishow.gr

Τρίτο Πρόγραμμα

                                        

Η δημιουργία μιας ραδιοφωνικής συχνότητας που θα μετέδιδε μόνο κλασική μουσική σύμφωνα με τα πρότυπα του αντίστοιχου προγράμματος του BBC εγκαινιάστηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1954. Πρώτος διευθυντής του προγράμματος και ιδρυτής του Τρίτου Προγράμματος υπήρξε ο Διονύσιος Ρώμα, άνθρωπος των γραμμάτων και του θεάτρου: «Ξέρουμε πως οι περισσότεροι ακροαταί προτιμούν τις ελαφρές μουσικές εκπομπές και βαριούνται με την κλασική μουσική και τις ομιλίες. Θα είναι λοιπόν ικανοποιημένοι όταν με το Τρίτο Πρόγραμμα θα αποσυμφορηθούν τα άλλα δύο προγράμματα από τις αρκετά βαριές εκπομπές και θα δώσουν περισσότερο χρόνο στις ελαφρές και διασκεδαστικές εκτελέσεις... Ξέρουμε, επίσης, πως στον τόπο μας υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο κοινό μορφωμένων και καλλιεργημένων ανθρώπων που δεν μπορούν να υποφέρουν τις ελαφρότητες και διψούν για άφθονη κλασική μουσική, για σοβαρές θεατρικές εκπομπές λογοτεχνία, φιλοσοφία και επιστήμη. Όταν υπάρξει ραδιοφωνικός χώρος για όλα αυτά, όταν καταληφθεί η σημερινή προγραμματική στενότης, τότε θα μπορεί κανείς να ακούει όποτε θέλει αυτό που θέλει και τότε –ίσως μόνο τότε– το γούστο του ενός θα μπορέσει να γίνει και γούστο του άλλου».

Όλα άλλαξαν για το ελληνικό ραδιόφωνο, όταν διευθυντής ανέλαβε ο Μάνος Χατζηδάκης. Είχε ταυτιστεί με την πιο δημιουργική περίοδο του Τρίτου αφού μετά την πτώση της δικτατορίας ανέλαβε τη διεύθυνσή του, αναγεννώντας το από τις στάχτες. είχε επιδιώξει πρόσβαση στα υψηλά κλιμάκια της ελληνικής ραδιοφωνίας επειδή οραματιζόταν ούτε λίγο ούτε πολύ μια ολιστική πολιτιστική παρέμβαση με γνώμονα την ελεύθερη δημιουργία. Είχε φανταστεί τη συχνότητα του Τρίτου κάτι παραπάνω από μουσικό ραδιόφωνο, ένα φορέα Παιδείας, Τέχνης και Ενημέρωσης, όπως υποτίτλιζε και το όνομα του σταθμού. Για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά του συγκέντρωσε ταλαντούχους νέους από διάφορες πόλεις του εξωτερικού και τους έδωσε πλήρη ελευθερία, στελεχώνοντας το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας με ένα φυτώριο νέων δημιουργών που πλημμύρισαν τα μικρόφωνα με φρέσκες ιδέες και καλλιτεχνική πνοή, με κλασική μουσική από την εποχή του μπαρόκ μέχρι τις πιο σύγχρονες τάσεις, αλλά και τζαζ, έθνικ, παραδοσιακή, εκπομπές λόγου και τέχνης, λογοτεχνία, θέατρο, ποίηση. Τα στούντιο του Τρίτου Προγράμματος να έχουν μεταμορφωθεί σε καζάνια καλλιτεχνικής δραστηριότητας: μουσικά έργα γράφονταν, θεατρικά έργα σκηνοθετούνταν, δημιουργήθηκε χορωδία (η σημερινή χορωδία της ΕΡΤ), οργανώνονταν συναυλίες, ζωντανές ηχογραφήσεις, φεστιβάλ, μουσικοί και άλλοι διαγωνισμοί, δίνονταν παραγγελίες να πρωτοπαρουσιαστούν έργα, ενώ καθημερινές εκπομπές μουσικής και λόγου γράφονταν το προηγούμενο βράδυ.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η ευρύτητα με την οποία χρησιμοποιήθηκε το μέσο του ραδιοφώνου εκείνα τα φτωχά σε τεχνολογία χρόνια. Αυτό, όμως, που εντυπωσιάζει ακόμα περισσότερο είναι ότι το Τρίτο κατάφερε να συνδυάσει την τέχνη και την πολιτιστική παραγωγή με την υψηλή ακροαματικότητα. Γιατί όλη αυτή η προσπάθεια, ένας πραγματικός οίστρος δημιουργικότητας μέσα και έξω από τα στούντιο, είχε μεγάλη απήχηση στον κόσμο – κι όχι μόνο στην Αθήνα αλλά σε όλη τη χώρα (ύστερα από επίμονο αίτημα της διεύθυνσης για πανελλήνια εμβέλεια). Εκπομπές όπως η «Λιλιπούπολη» ή τα ίδια τα εβδομαδιαία ραδιοφωνικά «Σχόλια» του Μάνου Χατζιδάκι υπήρξαν πολύ δημοφιλείς, ενώ συχνά πυροδοτούσαν αντιδράσεις εξαιτίας του φιλελεύθερου πνεύματος που τις χαρακτήριζε, που θεωρούνταν –και ήταν για τα δεδομενα της εποχής– προκλητικό. Γιατί εκτός από καλλιτεχνικός ήταν και πολιτικός ο χαρακτήρας του Τρίτου, που φάνταζε σαν κράτος εν κράτει μέσα στα πλαίσια μιας συντηρητικής κρατικής Ραδιοφωνίας, καθώς η απήχησή του στον κόσμο το θωράκιζε από τη λογοκρισία που προσπαθούσαν να του επιβάλουν. Συχνές ήταν οι παρεμβάσεις του υπουργείου για το κομμουνιστικό πνεύμα που είχε «εισβάλει» στο ραδιόφωνο, πολλά τα σημεία τριβής με τη γενική διοίκηση αλλά και τα συνδικαλιστικά όργανα της ΕΡΤ, συχνές και οι επιθέσεις πολιτικών και δημοσιογράφων. Το Τρίτο είχε καταφέρει να ταράξει το κατεστημένο. Κι όλα αυτά απέναντι σε έναν Χατζιδάκι που δεν δεχόταν καμία επέμβαση σε αυτό που ονόμαζε ελεύθερο ραδιόφωνο.

Ένα από τα ‘’σχόλια’’ του Χατζηδάκη:

 Κάπως έτσι, όμως, τα καλύτερα και μοναδικά από μια άποψη εκείνα χρόνια οδηγήθηκαν στο τέλος τους. Η αποχώρηση του Χατζιδάκι από την ελληνική Ραδιοφωνία απασχόλησε για τελευταία φορά τον Τύπο τον Φεβρουάριο του ’82, με τους τίτλους των εφημερίδων να σχολιάζουν με πηχιαίους τίτλους το γεγονός. Ο σπουδαίος αυτός κύκλος της ιστορίας του Τρίτου Προγράμματος, «τα 7 πιο θριαμβευτικά χρόνια της ιστορίας του», είχε κλείσει.

Πηγή:

http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/news-voices/%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B5-%CF%84%CF%81%CE%AF%CF%84%CE%BF

Γενικά για το Τρίτο

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Το Τρίτο Πρόγραμμα είναι το τρίτο ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Ο σταθμός έχει ως κύριο πρόγραμμα εκπομπές επικεντρωμένες στον πολιτισμό και την κλασική μουσική, ενώ γνώρισε σημαντική άνθηση την περίοδο που επικεφαλής του ήταν ο Μάνος Χατζηδάκης.

Βγήκε στον αέρα στις 19 Σεπτεμβρίου 1954, με πρωτοβουλία του συγγραφέα Διονυσίου Ρώμα, δύο χρόνια μετά την ίδρυση του Δευτέρου Προγράμματος. Ο σταθμός τότε βγήκε από έναν παρατημένο πομπό μεσαίων κυμάτων, και εκπέμποντας ολιγόωρο πρόγραμμα.

Η ουσιαστική ιστορία του όμως, ξεκίνησε από την Μεταπολίτευση και μετά, όταν τα ηνία του ανέλαβε ο μεγάλος συνθέτης, Μάνος Χατζιδάκις. Με πρόγραμμα που κέντριζε το ενδιαφέρον από άτομα όλων των ηλικιών, ακόμα και των παιδιών, με χαρακτηριστική εκπομπή το Εδώ Λιλιπούπολη η δημοτικότητα του Τρίτου Προγράμματος εκτοξεύθηκε κατακόρυφα.

Σε ένα περιβάλλον όπου το κοινό κατακλύζεται από «εύπεπτα» πολιτιστικά προϊόντα (ποπ μουσική, σαπουνόπερες, σήριαλ ελληνικά, τούρκικα κτλ - όλα  αθλίας αισθητικής) το «τρίτο πρόγραμμα» είναι μια «όαση» και αποτελεί ένα ισχυρό αντιστάθμισμα σε όλα τα παραπάνω. Είναι χαρακτηριστική περίπτωση δημόσιου ραδιοφωνικού μέσου το οποίο υφίσταται με γνώμονα την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και πληροί όλα τα κριτήρια που συγκροτούν το  μοντέλο της δημόσιας κοινωνικής υπηρεσίας  με τις Αξίες που περιγράψαμε παραπάνω. Αποτελούσε τον μόνο ραδιοφωνικό σταθμό που μετέδιδε κλασική μουσική.  Είχε υψηλού επιπέδου πρόγραμμα, επιτελούσε αποκλειστικά την επιμορφωτική λειτουργία και δεν μετέδιδε καθόλου διαφημίσεις εξαιρουμένων εκείνων που αφορούσαν πολιτιστικές εκδηλώσεις ή άλλες δράσεις που σχετίζονταν με την έννοια του συλλογικού οφέλους. Αξιοσημείωτο είναι ακόμη ότι το πρόγραμμά του ήταν σχεδιασμένο με τρόπο ώστε όχι απλώς να απευθύνεται, αλλά να προϋποθέτει ένα«ενεργό» ακροατήριο.

Ειδικότερα, το πρόγραμμά του επιχειρούσε μια ευρύτητα πέραν από τον κόσμο της κλασικής μουσικής με τη στενή έννοια του όρου. Περιείχε συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, όπερα, ζωντανές αναμεταδόσεις ή ηχογραφημένες από την EBU, αλλά συγχρόνως  μετέδιδε και άλλα είδη μουσικής όπως  τζαζ, έθνικ καθώς επίσης και ελληνικό τραγούδι με επιλογές έργων από σημαντικούς Έλληνες συνθέτες και μακριά από την άθλια αισθητική της play list. Άξιο αναφοράς είναι ακόμη ότι  μετέδιδε  θέατρο μέσω ραδιοφώνου με ιστορικές ηχογραφήσεις όπου συχνά πρωταγωνιστούσαν προσωπικότητες που δεν είναι κοντά μας πλέον. Πολύ αξιόλογες  ήταν  και οι εκπομπές λόγου, οι οποίες  δεν αφορούσαν μόνο  τη  μουσική, ή  την τέχνη  αλλά και την επιστήμη, ενώ φιλοξενούνταν και συνεντεύξεις προσωπικοτήτων.

Συχνά στο «τρίτο» ασκούνταν κριτική – νομίζουμε όχι πάντα καλοπροαίρετη. Άλλοτε για «λάθη» από ραδιοφώνου, άλλοτε αναφορικά με το αν θα έπρεπε να υφίσταται το «άνοιγμα» σε άλλα είδη (τζαζ, έθνικ, ελληνικό τραγούδι κτλ) δεδομένου ότι εκείνα είχαν την ευκαιρία οι ακροατές να τα αναζητήσουν  σε άλλους σταθμούς (ΕΡΑ2, COSMOS, αλλά και σε κάποιους ιδιωτικούς) και άλλοτε ζητώντας περαιτέρω διεύρυνση και ριζικές αλλαγές. 

Ασχολούμενο με την κλασική μουσική και διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες, το Τρίτο Πρόγραμμα, είναι το μοναδικό ραδιόφωνο του είδους στην Ελλάδα, έχοντας πιστό κοινό.

Ύστερα από το προσωρινό κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2013 το Τρίτο Πρόγραμμα, εξέπεμπε 4 ώρες το 24ωρο στην ενιαία ΕΡΑ, ενώ από τις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους εξέπεμψε και μέσω της ΕΡΤ Open. Στις 10 Μαρτίου 2014, το Τρίτο Πρόγραμμα επαναλειτούργησε από την τότε Δημόσια Ραδιοφωνία, ενώ από τις 4 Μαΐου επαναλειρούργησε από τη ΝΕΡΙΤ. Ύστερα από την επαναλειτουργία της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2015, ο σταθμός επανεντάχθηκε στην ΕΡΑ και σταμάτησε η μετάδοσή του από την ΕΡΤ Open.

Πηγές: http://www.tar.gr/content/content.php?id=4446

https://www.el.wikipedia.org/wiki/Τρίτο_Πρόγραμμα

Η σχέση σας με το Ραδιόφωνο.

Στα πλαίσια του προγράμματος "Ελληνικό Ραδιόφωνο-Πορεία στο Χρόνο" οι μαθητές της Β' Λυκείου του Μουσικού Σχολειού Ξάνθης δημιούργησαν δύο ερωτηματολόγια για να έχουν μια εικόνα του ατόμου με το ραδιόφωνο.

• Για άτομα κάτω των 25
• Για άτομα άνω των 25

Εδώ Λιλιπούπολη!

Το «Εδώ Λιλιπούπολη» ήταν μια παιδική ραδιοφωνική σειρά που ξεκίνησε το 1976 και διήρκεσε μέχρι το 1980. Η σειρά ακουγόταν στο Τρίτο Πρόγραμμα της ελληνικής Ραδιοφωνίας το οποίο ήταν την περίοδο εκείνη υπό τη διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι.

Το 1975 ο Μάνος Χατζιδάκις ανέλαβε τη διεύθυνση του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Ανάμεσα στα σχέδιά του ήταν η δημιουργία μιας παιδικής εκπομπής, τη δημιουργία της οποίας ανέθεσε στη προσωπική του φίλη Ρεγγίνα Καπετανάκη.Η τελευταία, με τη βοήθεια της παιδοψυχολόγου Ελένης Βλάχου, κατασκεύασαν ένα αρχικό πλάνο του κόσμου της «Λιλιπούπολης», τον οποίο οργάνωσαν και παρουσίασαν στον Χατζιδάκι.Η παιδική σειρά ξεκίνησε να εκπέμπεται το 1976. Η εκπομπή, η οποία ήταν καθημερινή, ήταν μουσικά επενδυμένη με τραγούδια ευρηματικότατων στίχων. Η Μαριανίνα Κριεζή ήταν η στιχουργός των τραγουδιών και μια σειρά νέων καλλιτεχνών Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Λένα Πλάτωνος, Νίκος Κυπουργός και Νίκος Χριστοδούλου συνέθεταν τις μουσικές, τα οποία τραγουδούσαν οι Σπύρος Σακκάς, Σαβίνα Γιαννάτου, Αντώνης Κοντογεωργίου και Νένα Βενετσάνου.

Αρχικά η σειρά δεν είχε μεγάλη ακροαματικότητα αλλά παρ'όλα τα αιτήματα της δημιουργού ο Χατζιδάκις επέμενε ότι η σειρά ήταν αξιόλογη και ότι έπρεπε να συνεχιστεί.Αργότερα μπήκε στη συγγραφική ομάδα η Άννα Παναγιωτοπούλου η οποία πρόσφερε έναν πιο θεατρικό λόγο στα κείμενα.

 Την περίοδο εκείνη η εκπομπή αρχίζει να ανεβαίνει σε ακροαματικότητα, ενώ το ακροατήριό της άρχισε να διευρύνεται σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες. 

Μικρά και μεγάλα παιδιά λάτρεψαν τον κόσμο της Λιλιπούπολης και τα καμώματα των κατοίκων της. Η Λιλιπούπολη ήταν μια "παιδική" (όχι όμως παιδιάστικη) εκπομπή, καμωμένη "για παιδιά και έξυπνους μεγάλους", η οποία λατρεύτηκε, αλλά και πολεμήθηκε, ίσως επειδή ασκούσε κριτική χωρίς διακρίσεις σε πρόσωπα και θεσμούς. Οι παραλληλισμοί των τόπων δεν είναι τυχαίοι: Ο Νίκος Δήμου σημείωνε στο περιοδικό "Επίκαιρα" το 1979 ότι «το βουνό Λιλιμπάγια θα μπορούσε να είναι ο Όλυμπος, ενώ το Πόρτο Λίλι θα μπορούσε να είναι ο Πειραιάς. ... Τα πρόσωπα έχουν, επίσης, εμφανείς συμβολισμούς: ο Δήμαρχος Χαρχούδας είναι ο πονηρός πολιτικάντης που εξαπατά τους πολίτες του με δήθεν υπηρεσίες που "εξυπηρετούν" τον πολίτη (ενώ στην πραγματικότητα τον απομυζούν), φτιάχνει και ξαναφτιάχνει τη "λεωφόρο Γαλάζιας Πεταλούδας" (εμφανής παραλληλισμός της κατασκευής της Λεωφόρου Συγγρού εκείνη την εποχή)».

Ανάμεσα στους ηθοποιούς που ακούγονταν στην σειρά ήταν οι Βασίλης Μπουγιουκλάκης, Άννα Παναγιωτοπούλου, Σταμάτης Φασουλής, Λευτέρης Βογιατζής, Σαπφώ Νοταρά, Λυδία Κονιόρδου, Αλέκα Παΐζη, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Ράνια Οικονομίδου, Πέπη Οικονομοπούλου, Μίνα Αδαμάκη, Θόδωρος Μπογιατζής, Νίκος Τσιλούνης, Σταύρος Μερμήγκης, Λάμπρος Τσάγκας και Μίμης Χρυσομάλλης.

Η σειρά τελικά άντεξε μέχρι το 1980. Από τις εκπομπές 3 χρόνων διασώθηκαν μόνο 74. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε για πρώτη φορά ο δίσκος με τα τραγούδια της. Ερμηνεύουν οι Σπύρος Σακκάς, Αντώνης Κοντογεωργίου, Σαβίνα Γιαννάτου, Λένα Πλάτωνος και Μαριέλλη Σφακιανάκη. Οι συνθέσεις ανήκουν στους Λένα Πλάτωνος, Δημήτρη Μαραγκόπουλο και Νίκο Κυπουργό, σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή συνοδευόμενοι από τα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ.

 

Πηγες:https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B4%CF%8E_%CE%9B%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7